2021-10-21. Wojciech Jóźwiak. Cykl: Cykle astrohistorii

« Produkty kwadratury Saturna do Urana, czerwiec-lipiec... SPIS ↓ Trzy wcielenia Polski a cykl Neptun-Pluton »

Najważniejsze układy planet przez rok od października 2021

Szkic prognozy na rok od października 2021 na szerszym tle pierwszych lat saturnowo-plutonowej epoki 2020-2053.

1) Kwadratura Saturn-Uran w grudniu 2021 i styczniu 2022

Ta kwadratura uściśla się po raz trzeci. Pierwsza ścisłość („wyostrzenie”) była w lutym 2021. W Polsce przeszła chyba bez spektakularnych wydarzeń. W świecie wyróżnił się wojskowy zamach stanu w Birmie.

Druga ścisłość była w czerwcu 21, przy czym na początku lipca została podkreślona przez Marsa, który włączył się tworząc półkrzyż. Wtedy poszła seria wydarzeń wysokiej klasy. W Lytton na zach. Kanady zarejestrowano temperaturę prawie 50 st., po czym osada spłonęła. Amerykanie cichcem porzucili bazę Bagram, swoją główną w Afganistanie, zapowiedziało to ich wycofanie z Af. w sierpniu. Putin bawiąc się w publicystę ogłosił „historyczną jedność” narodów Rosji i Ukrainy. Władze UE przyjęły program Fit for 55 czyli zaciskania pasa w celu dekarbonizacji. Zaraz potem na dorzecze Renu spadła katastrofalna powódź. Mniejsze wydarzenia pomijam. Zaczął się wtedy napór Białorusi na granice z UE przy użyciu migrantów jako „broni”, najpierw na Łotwę i Litwę, potem Polskę.

Późniejszym latem kwadratura Saturn-Uran rozluźniła się (chwilo zanikła?), ale włączył się oktyl Saturn-Neptun, cenny dla prognoz przez to, że prekursuje koniunkcję Saturna i Neptuna w latach 2025-26. Ten oktyl został wzmocniony przez Marsa, który wszedł w opozycję do Neptuna i wtedy (2 września) rząd PL wprowadził stan wyjątkowy tworząc zamkniętą zonę na granicy z BY. (Sprzyjał temu tryoktyl Słońca do Plutona.)


1

Kwadratura Saturn-Uran zacieśnia się po raz trzeci w grudniu i styczniu. Czynnikiem zaostrzającym jest ruch Wenus, która wchodzi w pętlę (zawiesza się) w końcu Koziorożca i pozostaje w koniunkcji z Plutonem. Należy to czytać jako twardość serc, odrzucenie współczucia i innych moralnych względów.

Saturn z Uranem sprzyjają decyzjom radykalnym, idącym pod prąd ogólnych nawyków, wygód, obyczajów lub normalności. Działają wtedy hasła „teraz lub nigdy” i „wszystko lub nic”. Trzecie hasło to: iść na całość. Rządy i inne władztwa i kolegia wydają wtedy decyzje, które by nie przeszły kiedy indziej, w normalnych czasach, bez tego astralnego tła. Dobrym przykładem są te trzy wymienione dla lata `21: ucieczka USA z Afganistanu, antywęglowe dokręcenie śruby przez UE, agresja Białorusi przy użyciu migrantów. (Nieludzkość i haniebność zarówno tamtej akcji ze strony BY jak i reakcji rządu PL jest poza dyskusją.)

Podczas trzeciego zacieśnienia kwadratury Sa-Ur należy spodziewać się eskalacji obecnie idących procesów. Konfliktu BY-PL (UE) – tu dosłownie brakuje odpowiedniego słowa dla nazwania tego rodzaju wydarzeń. Wewnętrznych napięć w PL. Trzeszczenia w szwach UE.

Prawdopodobne jest formalne utworzenie twardego jądra Europy, czyli federacji lub para-federacji Niemiec, Francji i Beneluxu, „unii w Unii” – i puszczenia e-unijnych peryferii, jak Polska, Węgry, Czechy, Włochy? – na żywioł. Pytanie, czy stanie się to już teraz, czy dopiero podczas koniunkcji Sat-Nep w 2025-6. Razem byłaby to formacja z 180 milionami ludzi i ok. 60% PKB Unii, mogąca być całkiem sprawnym graczem międzynarodowym.

Prawdopodobne są propozycje nie do odrzucenia Chin wobec Tajwanu.

To sylwestrowe zaostrzenie kwadratury Sa-Ur będzie w 9...12 stopniach Wodnika i Byka, więc zagrożone są też odpowiednie stopnie Lwa i Skorpiona: jeśli ktoś ma tam coś ważnego w natalu, ta kwadratura podziała na niego/nią osobiście. W oktylach do tej kwadratury będą punkty 24...27 stopni Bli., Panny, Strz., Ryb – i te będą podobnie zagrożone. Osobno należy zwrócić uwagę na koniunkcję Wenus z Plutonem w Kozio.

W tym czasie, 29 grudnia, Jowisz wchodzi do Ryb. Wydaje się, że to nie zmieni zauważalnie tendencji.

2) Wenus, Mars, Pluton, Wodnik

2

W lutym i marcu 2022 na czoło znaczących konfiguracji wychodzi ruch Wenus i Marsa. Wenus kończy pętlę w Koziorożcu i stopniowo rusza naprzód, Mars ją dogania. Po drodze stoi Pluton. W pierwszych dniach marca powstanie trójkoniunkcja Wenus, Marsa i Plutona zbliżająca się do Zera Wodnika – więc przez to łącząca się z wirtualnym Uranem w 0^ Wod. Wydaje się, że ten układ sił sprzyja reakcjom lub kontrom przeciw saturnowym (opresyjnym, przykręcającym śrubę, zamordystycznym) posunięciom z zimy 21/22. Energetycznie ten układ planet przypomina środek lat 1960-tych, szczególnie w USA, kiedy saturnowy (wojenny i opresyjny) kurs władz napotkał na kontrę młodzieżowych i wolnościowych buntów... przed którą w końcu musiał spasować.

6 marca Wenus i Mars razem wchodzą do Wodnika. Dla posiadaczy czegoś ważnego w Zero Wodnika będzie to szansa powtórzenia i poprawienia decyzji i zmian z podobnego ingresu, ale Saturna i Jowisza, który był około 1 stycznia 2021.


3) Jowisz dogania Neptuna w Rybach

3

W kwietniu 2022 Jowisz dogania Neptuna w Rybach. Temu układowi planet nie powinny zaszkodzić chwilowe przeszkody w postaci np. koniunkcji Mars Saturn. Jowisz+Neptun przejawi się (zapewne) jako ulga i odwilż, i więcej luzu w symbolicznej przestrzeni, w której żyjemy.


4) Przejściowa stabilizacja

4

W maju 2022 najpierw Wenus na krótko, po niej Jowisz na dłużej, i wreszcie Mars (krótko) przechodzą do Barana. Można to widzieć jako czas przyspieszenia i odblokowania zamrożonych potencjałów. Bardziej ten moment będzie widoczny w indywidualnych przedsięwzięciach („wreszcie do przodu!”) niż w sytuacji światowej.

Stan rzeczy (tzn. planet) na 27 lipca pokazuje stabilizację: widoczne tam tło dalekich-powolnych planet niewiele się zmieni do końca roku 2022. W świecie odpowiadać temu będzie stan, w którym wiadomo, przy jakich regułach idą gry. Będą dziania się, ale nie powinno być zaskoczeń, takich jak teraz w r. 2021.

Przez ponad pół roku od września 2022 do kwietnia 2023 Mars będzie długo przebywać w Bliźniętach: będzie robił tam pętlę. To też jest ważnym czynnikiem, należy spodziewać się przesunięcia w kierunku Bliźniąt w naszych życiorysach. Czyli zwiększonej ruchliwości, towarzyskości i potrzeby uczenia się.


Formowanie się saturnowo-plutonowej epoki 2020-54

Wszystko to, co teraz dzieje się i dziać będzie przez najbliższe ponad 30 lat, odbywa się w cieniu-świetle przemiany epok w cyklu Saturn-Pluton, która nastąpiła w styczniu 2020 r. i której widzialnym znacznikiem był początek pandemii covid. Epoki lub obroty cyklu Saturn-Pluton są głównym rusztowaniem struktury czasu. Nasuwa się podobieństwo do kier litosfery jako głównego rusztowania struktury skorupy ziemskiej. Na stykach kier litosfery trwają trzęsienia ziemi i wybuchają wulkany, a każda kra ma swoją specyfikę i swoją odrębność. Podobnie jest z epokami saturnowo-plutonowymi: mają swoje szczególne jakości, każda jest wydzieloną sceną historii i dziania się (procesy) aktualne w jednej są niemożliwe, obce i nie-do-pojecia w obrębie drugiej. Przypomnę lata trwania ostatnich (najnowszych) z tych epok: 1914-1946, 1947-1982, 1983-2019, i od 2020 do roku 2053 w przyszłości. (Polecam „Cykl Saturna i Plutona w różnych krajach” z 2018 r..) Na stykach tych kier czasu odbywają się wstrząsy (w tym wojny), będące (jak trzęsienia ziemi u płyt litosfery) widzialnymi przejawami zmian w głębi, czyli w paradygmatach epok.

Nowy paradygmat nie tworzy się od razu. Scena nie zmienia się momentalnie – odpowiednie przemiany trwają i są napędzane światowymi tranzytami (world transits) z innych wielkich cykli planetarnych. Tu krótki przegląd:
Epoka 1914-1946 zaczęła się od wszczęcia I wojny św., ale jej specyficzna jakość, dla której nazywamy ją Epoką Programów Wyzwolenia Ludu, ujawniła się dopiero podczas następczej koniunkcji Saturna i Neptuna w r. 1917 wraz z rewolucją Lenina, którego wkrótce jęli naśladować Mussolini, Hitler i inni.
Pierwsze lata epoki 1947-1982 były okresem nierównowagi, ważenia się kto kogo i gdzie. „Stabilna” (sic!) epoka Zimnej Wojny, jak nazwano tę krę czasu, może być liczona dopiero od początku lat 1950-tych, co zbiega się z kolejną koniunkcją Saturn-Neptun w 1953 r., kiedy umarł Stalin.

Astronomiczna następna epoka zaczęła się jesienią 1982, kiedy umarł Breżniew. (W Polsce chwilę wcześniej na tej samej fali zaprowadzono stan wojenny). Ale szczególna własna jakość tego czasu stała się widoczna dopiero w r. 1989, kiedy nastąpiła kolejna koniunkcja Saturn-Neptun, i od około r. 1991, koniunkcji Uran-Neptun, która przyniosła rewolucję komputerowo-internetowo-mobilną. Świat zmienił się wtedy radykalnie i niespodziewanie, prawda? Przecież z początkiem tamtej epoki, kilka lat wcześniej, można było tylko snuć jakieś nieśmiałe przypuszczenia.

Teraz, od stycznia 2020 (od covidu) jesteśmy już w nowej epoce saturnowo-plutonowej, ale dopiero w jej wczesnym zaczątkowym i nieokreślonym wydaniu, podobnie jak było na początkach poprzednich epok. Powszechnym stanem umysłów jest zdziwienie: co jest grane? Nie ma reguł, każda może zostać złamana, a to co dobrze rosło dotąd, nagle słabnie, blednie, krzywieje. Nie wiadomo, co jest prawdą, a co fejkiem lub teorią spiskową. Itd. Formowaniu się nowego ducha eonu pomagają world transits spoza cyklu Sat-Plu, kolejno:
koniunkcja Jowisz-Saturn z ingresem do Wodnika około początku roku 2021
kwadratura Saturn-Uran, opisana wyżej, z wyostrzeniami w lutym, czerwcu-lipcu i grudniu 2021
koniunkcja Jowisz-Neptun w 2022
i ostatecznie wielka koniunkcja Saturn-Neptun w latach 2025-26, która należy do serii: 1917 rewolucja w Rosji, 1953 kontr-rewolucja w ZSRR, 1989 rozpad komunizmu i tryumf neoliberalizmu, początek tzw. końca historii.
Ku tej koniunkcji świat i jego części idą już poślizgiem. Annuszka rozlała olej.

2021-10-21. Wojciech Jóźwiak. Cykl: Cykle astrohistorii

« Produkty kwadratury Saturna do Urana, czerwiec-lipiec... SPIS ↓ Trzy wcielenia Polski a cykl Neptun-Pluton »

Pisanie komentarzy niedostępne.